|
Podczas weekendu 8-9 marca odbyła się planowana wcześniej
wyprawa do Berlina. Program imprezy był bardzo napięty, gdyż w ciągu
2 dni chcieliśmy zaliczyć wszystkie ciekawostki związane z nurkowaniem,
które można znaleźć w Berlinie. To właśnie zmusiło nas do wczesnego
(bardzo) wyjazdu z Bydgoszczy, mianowicie z Piątku na Sobotę w nocy
o godzinie 300.
Przejazd przebiegł bez przygód, w ciągu paru
minut przekroczyliśmy granicę i do Berlina dotarliśmy wcześnie
rano tj. zgodnie z założeniami. Realizacja naszych planów wymagała
podziału na dwie grupy, z czego przebieg zdarzeń związanych z pierwszą
grupą (kobiecą) pozwolę sobie pominąć, gdyż polegały one na wydawaniu
pieniędzy w sklepach z ciuchami. Natomiast grupa druga (nurkowa) w tym
samym czasie udała się do oceanarium.
Wszyscy byliśmy pod wrażeniem
wyeksponowanych tu ilości i różnorodności przedstawicieli podwodnego
świata , począwszy od fauny i flory mórz koralowych – przywołujących
obrazy z nurkowań w Egipcie, przez znane nam gatunki słodkowodne z
Europy (np. 2m Sumy), do bardzo dziwnych kształtem i wyglądem ryb z
Ameryki Południowej.
Po opuszczeniu oceanarium nadszedł czas na kulminacyjny
punkt naszej wyprawy – sprężenie w wodnej komorze ciśnieniowej. I tu również
wszystko przebiegło zgodnie z planem, zaliczyliśmy głębokość 50m i po ok. 30
minutowej dekompresji osiągnęliśmy „powierzchnię”. Przed nami rysował się
miły wieczór, który spędziliśmy na rozmowach i układaniu planów wyjazdowych
na najbliższą przyszłość.
W niedzielę rano, po dobrym śniadanku, udaliśmy
się do kina trójwymiarowego na film „Życie morza”. Ten punkt programu
zaskoczył wszystkich, tym bardziej, że kino miało być tylko dodatkową atrakcją
a okazało się wrażeniem prawie porównywalnym ze sprężeniem. Następnie parogodzinna
podróż do Bydgoszczy i uświadomienie sobie faktu, że kolejny dzień to normalny
roboczy poniedziałek, który tak ciężko jest znieść po udanym nurkowym wyjeździe, ale
za 5 dni następny weekend i następna ciekawa wyprawa.
Dotarliśmy do kompleksu DLRG, po rozpakowaniu sprzętu powitali nas bardzo sympatyczni i
przyjacielsko nastawieni pracownicy obsługujący komorę, a że dotarliśmy krótko przed
umówioną godziną, od razu przeprowadzili wykład na temat komory, przebiegu sprężenia
i udzielili wskazówek dotyczących naszego zachowania podczas ekspozycji.
Następnie nasza „wewnętrzna” odprawa, podział na grupy i przygotowanie sprzętu.
Ostatnia kontrola poprawności działania automatów, jeszcze jeden mały wysiłek –
przeciśnięcie się ze sprzętem przez mały właz komory – i już jesteśmy w środku
zwarci i gotowi do wykonania nurkowania na 50m.
Zaczęło się, tempo zanurzania umiarkowane, nikt nie ma problemu z wyrównywaniem
ciśnienia. Po 2 minutach osiągamy głębokość 42m, następnie sprawne zejście do
przestrzeni wodnej i mamy 50 m – czas denny 15 minut, później dekompresja na 9,6 i 3m.
W tym czasie osoby czekające na następne sprężenie obserwują nas przez iluminatory – oni
mają lepiej – widzieli co ich czeka.
Ostatnia osoba opuszcza komorę, wreszcie nadszedł czas na drugą grupę, która żądna
wrażeń i znudzona oczekiwaniem w błyskawicznym tempie przygotowuje się do
nurkowania. Zostaje tylko spłukanie sprzętu i wymyślenie sposobu na dostanie się do wnętrza komory.
Zajęcie miejsc, sprężenie o identycznym profilu i po ok. 50 minutach wszyscy
bezpiecznie i z wyrazem zadowolenia na twarzach osiągają „powierzchnię”, jeszcze tylko
obsługa komory sprawdza naszą sprawność manualną i przed nami wolny wieczór poświęcony
między innymi na przeanalizowanie naszych zachowań na 50 m, w czym bardzo pomocny
okazał się film z przebiegu sprężenia. Jesienią planujemy kolejne sprężenie, mając nadzieję,
że będzie ono głębsze.
Aby zobaczyć schemat komory kliknij tutaj.
|
